Wnioskowanie: od załadowanego modelu do użytecznej usługi
Chcesz generować odpowiedzi, wyodrębniać reprezentacje lub przetwarzać korpus. Zacznij od określenia formatu danych wejściowych, ich rozmiaru i częstotliwości żądań. Test z krótkim wejściem nie opisuje usługi, która musi obsługiwać wiele długich żądań równolegle.
Ścieżka wnioskowania pomaga przygotować zestaw żądań, kontrolę dostępności i odczyt wyników. Możesz następnie porównywać GPU i parametry bez jednoczesnej zmiany mierzonego obciążenia. Oczekiwane wyniki to profil żądań, procedura uruchamiania i zestaw pomiarów zachowany wraz z konfiguracją.
Dostrajanie: zorganizuj eksperyment, który można wznowić
Dostrajanie modelu wymaga powiązania danych treningowych, metody i kryteriów oceny. Przed długim uruchomieniem sprawdź jeden krok obliczeniowy, zapis checkpointu i jego ponowne odczytanie. Będziesz mieć konkretną podstawę do wyboru czasu trwania planu i częstotliwości zapisu.
Ścieżka dostrajania proponuje organizację według eksperymentu: hipoteza, parametry, wyniki i następna decyzja. Zarezerwuj zestaw ewaluacyjny do porównań, a wyniki zachowuj nawet wtedy, gdy eksperyment nie daje oczekiwanej poprawy. Zrozumienie negatywnego wyniku może uchronić przed powtarzaniem tej samej pracy.
Wiele partii dla wyraźnie rozdzielonych zadań
Gdy eksperymenty są niezależne, przypisz każdemu własną konfigurację, dane wejściowe i miejsce docelowe wyników. Następnie określ, które zadanie korzysta z której karty. Taki układ sprawdza się na przykład przy porównywaniu parametrów lub przetwarzaniu partycji korpusu.
Z kolei w przypadku jednego modelu rozproszonego przygotuj mechanizm podziału i wymiany niezbędne dla programu. Liczba GPU staje się wtedy elementem architektury oprogramowania. Karty sprzętu i przewodnik po środowiskach pomagają powiązać tę decyzję z Twoim zamówieniem.